Menangani Isu Ketiadaan Liputan Telekomunikasi di Kawasan Bukit Sabah

Akses telekomunikasi yang stabil kini menjadi keperluan asas bagi penduduk di kawasan pedalaman dan berbukit di Sabah. Sambungan telefon mudah alih serta internet diperlukan untuk urusan pendidikan, kesihatan, keselamatan, perniagaan dan komunikasi harian dengan keluarga.

Namun, bentuk muka bumi yang curam, penempatan yang berselerak dan jarak jauh antara kampung menyebabkan banyak kawasan bukit masih berdepan liputan lemah atau langsung tiada isyarat. Keadaan ini menjejaskan peluang penduduk untuk menikmati kemajuan digital yang sepatutnya dapat dirasai secara menyeluruh.

Ketiadaan rangkaian telekomunikasi turut memperlihatkan jurang pembangunan antara kawasan bandar dengan komuniti luar bandar. Isu ini perlu dilihat sebagai persoalan hak rakyat, keadilan wilayah dan tanggungjawab kerajaan menyediakan prasarana asas kepada semua lapisan masyarakat.

Penyelesaian yang berkesan memerlukan perancangan berasaskan keadaan tempatan, kerjasama antara agensi dan pemantauan berterusan. Suara penduduk Sabah mesti menjadi asas dalam menentukan lokasi menara, teknologi yang digunakan serta keutamaan pelaksanaan.

Memahami punca liputan terhad

Kawasan bukit mempunyai cabaran teknikal yang berbeza daripada kawasan tanah pamah. Banjaran, lembah dan hutan tebal boleh menghalang penyebaran isyarat, manakala pembinaan menara memerlukan kajian kestabilan tanah, akses jalan dan bekalan elektrik yang sesuai.

Kos pembinaan serta penyelenggaraan juga lebih tinggi apabila lokasi berada jauh dari grid utama. Jika perancangan hanya berdasarkan jumlah penduduk atau potensi keuntungan komersial, kampung kecil dan komuniti terpencil akan terus tercicir daripada pembangunan infrastruktur digital.

Menyusun peta liputan yang tepat

Kerajaan negeri bersama pihak berkuasa tempatan perlu membangunkan peta liputan terperinci yang merangkumi kampung, sekolah, klinik, jalan penghubung dan kawasan pertanian. Data ini hendaklah disahkan melalui laporan penduduk, ujian lapangan dan rekod gangguan sebenar.

Pemetaan yang telus dapat mengelakkan pertindihan projek serta membantu mengenal pasti kawasan yang memerlukan menara baharu, pemancar tambahan atau teknologi alternatif. Keutamaan wajar diberikan kepada lokasi yang mempunyai sekolah, pusat kesihatan, laluan kecemasan dan jumlah pengguna yang tinggi.

Memilih teknologi yang sesuai

Menara telekomunikasi konvensional mungkin sesuai untuk sesetengah lokasi, tetapi bukan semua kawasan bukit memerlukan penyelesaian yang sama. Pemancar mikro, rangkaian satelit, pautan gelombang mikro dan sistem tenaga solar boleh digunakan mengikut keadaan geografi serta keperluan komuniti.

Teknologi yang dipilih hendaklah mampu beroperasi dalam cuaca mencabar dan mudah diselenggara oleh pasukan tempatan. Kos perkhidmatan kepada pengguna juga perlu dikawal supaya akses internet berkelajuan baik tidak menjadi beban kepada keluarga berpendapatan rendah.

Menjamin bekalan elektrik dan akses fizikal

Liputan telefon tidak dapat bertahan tanpa sumber tenaga yang konsisten. Di kawasan yang belum menerima bekalan elektrik berpusat, sistem solar dengan bateri simpanan boleh menjadi pilihan sementara, khususnya untuk menara kecil dan peralatan pengulang isyarat.

Pada masa yang sama, jalan masuk ke tapak menara perlu dibina atau dinaik taraf dengan mengambil kira alam sekitar serta keperluan penyelenggaraan. Projek telekomunikasi yang siap dibina tetapi sukar dicapai oleh juruteknik akan menyebabkan gangguan berpanjangan dan pembaziran peruntukan awam.

Mengutamakan sekolah dan perkhidmatan awam

Sekolah di kawasan pedalaman memerlukan sambungan internet untuk bahan pembelajaran digital, latihan guru dan komunikasi dengan jabatan pendidikan. Murid tidak seharusnya kehilangan peluang hanya kerana mereka tinggal di kawasan berbukit atau jauh dari pusat bandar.

Klinik desa, balai polis dan pusat komuniti juga perlu diberikan keutamaan. Liputan yang boleh dipercayai membantu petugas mendapatkan nasihat perubatan, menghantar laporan kecemasan dan menyelaras bantuan ketika berlaku banjir, tanah runtuh atau bencana lain.

Memperkukuh suara komuniti setempat

Penduduk tempatan paling mengetahui lokasi yang sering terputus hubungan, jalan yang selamat dan kawasan yang sesuai untuk pembinaan infrastruktur. Oleh itu, rundingan kampung perlu dilaksanakan sebelum sesuatu projek dimuktamadkan, bukan sekadar selepas keputusan dibuat.

Pemimpin masyarakat, persatuan belia dan wakil kawasan boleh mengumpulkan aduan serta menyelaras laporan gangguan. Bahan penerangan dan bahan kempen yang mudah difahami juga boleh membantu rakyat mengetahui hak mereka, saluran aduan dan perkembangan projek telekomunikasi.

Memastikan akauntabiliti dan kesinambungan

Setiap projek perlu disertakan jadual pelaksanaan, sasaran liputan, kos, agensi bertanggungjawab dan mekanisme audit. Maklumat ini hendaklah diumumkan secara berkala agar rakyat dapat menilai sama ada janji pembangunan benar-benar diterjemahkan di lapangan.

Kerjasama rentas parti dan penyelarasan dengan forum gabungan boleh membina pendirian bersama tentang hak Sabah terhadap pembangunan yang seimbang. Isu telekomunikasi tidak wajar dijadikan bahan politik bermusim kerana keperluannya berterusan dan memberi kesan langsung kepada kehidupan rakyat.

Penyelesaian jangka panjang memerlukan dasar yang mengiktiraf keadaan unik Sabah, termasuk keluasan wilayah, kepelbagaian komuniti dan cabaran muka bumi. Pelaburan dalam rangkaian digital harus berjalan seiring dengan pembangunan jalan, elektrik, pendidikan dan kesihatan.

Rakyat, pemimpin tempatan dan agensi kerajaan boleh memainkan peranan dengan merekod kawasan tiada liputan, menghadiri sesi libat urus serta menuntut laporan kemajuan yang terbuka. Dengan tindakan bersama yang tersusun, kawasan bukit Sabah dapat menikmati sambungan yang lebih selamat, berpatutan dan berdaya tahan.