Memperjuangkan Kesamarataan Ekonomi Sabah dan Semenanjung

Kesamarataan ekonomi antara Sabah dan Semenanjung ialah tuntutan yang berakar pada keadilan, hak persekutuan dan maruah rakyat. Sabah memiliki sumber asli yang besar, kawasan pertanian yang luas serta kedudukan strategik di Borneo, namun manfaat pembangunan masih belum dinikmati secara seimbang oleh seluruh masyarakat.

Jurang pendapatan, kemudahan asas, peluang pekerjaan dan kualiti perkhidmatan awam menunjukkan bahawa pembangunan negara perlu dirancang semula dengan mengambil kira realiti Sabah. Kos logistik yang tinggi, bentuk muka bumi yang mencabar dan jarak antara daerah tidak boleh dijadikan alasan untuk mengabaikan hak rakyat.

Perjuangan ini selari dengan aspirasi Parti Solidariti Tanah Airku (STAR) untuk memperkukuh suara tempatan, mempertahankan hak Sabah dan membina masa depan yang inklusif. Kesamarataan bukan bermaksud semua negeri menerima pendekatan yang sama, tetapi setiap wilayah memperoleh sumber dan kuasa yang wajar berdasarkan keperluannya.

Hak ekonomi berasaskan keadilan persekutuan

Hubungan Sabah dengan kerajaan Persekutuan mesti berasaskan perkongsian yang adil, telus dan saling menghormati. Peruntukan kewangan, kuasa pentadbiran serta pembahagian hasil negeri perlu dilihat melalui kerangka hak Sabah, termasuk semangat Perjanjian Malaysia 1963.

Rakyat Sabah berhak mengetahui bagaimana hasil petroleum, gas, balak, perikanan dan sumber mineral diuruskan. Ketelusan dalam kutipan serta pengagihan hasil dapat meningkatkan keyakinan awam dan memastikan pendapatan negeri diterjemahkan kepada sekolah, hospital, jalan raya, bekalan air dan peluang ekonomi.

Pembangunan yang adil perlu memberi tumpuan kepada beberapa keutamaan berikut:

Hasil negeri untuk pembangunan rakyat

Pengurusan sumber asli tidak boleh hanya berorientasikan keuntungan jangka pendek. Sabah memerlukan dasar ekonomi yang memastikan hasil bumi diproses secara tempatan, mewujudkan pekerjaan berkualiti dan membina rantaian bekalan yang menguntungkan usahawan tempatan.

Industri hiliran dalam sektor tenaga, pertanian, perikanan dan mineral mampu meningkatkan nilai ekonomi negeri. Apabila bahan mentah diproses di Sabah, lebih banyak peluang terbuka dalam bidang kejuruteraan, penyelidikan, pengangkutan, pemasaran dan latihan kemahiran.

Dalam masa yang sama, pembangunan ekonomi perlu menjaga alam sekitar dan keselamatan generasi akan datang. Perubahan iklim memberi kesan langsung kepada petani, nelayan dan penduduk pesisir; kesan perubahan iklim terhadap pertanian Sabah perlu dimasukkan dalam setiap rancangan keselamatan makanan serta pembangunan luar bandar.

Pelaburan dan pekerjaan bernilai tinggi

Sabah memerlukan pelaburan yang menghasilkan pekerjaan tetap, gaji munasabah dan pemindahan kemahiran. Insentif kepada syarikat wajar dikaitkan dengan komitmen mengambil pekerja tempatan, melatih graduan serta menggunakan khidmat perusahaan mikro, kecil dan sederhana dari Sabah.

Sektor pelancongan, ekonomi digital, tenaga boleh baharu, bioteknologi, pertanian moden dan industri maritim mempunyai potensi besar. Kerajaan negeri boleh menjadi pemudah cara dengan menyediakan data, tapak industri, kemudahan internet dan proses kelulusan yang lebih cekap.

Usahawan tempatan juga memerlukan akses kepada pembiayaan, pasaran dan bimbingan. Dasar perolehan yang memberi ruang kepada syarikat Sabah akan membantu mengembangkan perniagaan, mengurangkan penghijrahan tenaga kerja dan membina kelas menengah yang lebih kukuh.

Infrastruktur sebagai asas kesamarataan

Jalan raya, jambatan, pelabuhan, lapangan terbang dan rangkaian internet ialah prasyarat kepada pertumbuhan ekonomi. Tanpa infrastruktur yang boleh dipercayai, hasil pertanian sukar dipasarkan, pelaburan menjadi mahal dan pelajar di kawasan pedalaman ketinggalan dalam pembelajaran.

Perancangan infrastruktur perlu berdasarkan keperluan setempat, bukan hanya angka populasi. Daerah yang luas dan mempunyai kampung berselerak memerlukan reka bentuk pengangkutan serta sistem bekalan air yang sesuai dengan keadaan geografi Sabah.

Keutamaan pembangunan infrastruktur wajar merangkumi perkara berikut:

Pendidikan, kesihatan dan perlindungan sosial

Kesamarataan ekonomi tidak dapat dicapai jika anak-anak Sabah masih berdepan jurang pendidikan yang besar. Sekolah luar bandar memerlukan bangunan selamat, guru mencukupi, asrama yang sesuai, capaian internet dan sokongan pembelajaran yang mengambil kira latar budaya serta bahasa komuniti.

Pendidikan teknikal dan latihan kemahiran perlu dihubungkan dengan peluang pekerjaan sebenar. Institusi tempatan boleh bekerjasama dengan sektor industri supaya belia memperoleh kemahiran dalam tenaga, teknologi, pertanian pintar, penyelenggaraan mesin dan pengurusan perniagaan.

Perkhidmatan kesihatan pula mesti mudah dicapai tanpa mengira lokasi. Hospital daerah, klinik desa, perkhidmatan kesihatan bergerak dan telekesihatan perlu diperkukuh agar penduduk pedalaman tidak menanggung kos perjalanan yang tinggi. Perlindungan sosial untuk keluarga berpendapatan rendah juga penting ketika berdepan penyakit, kehilangan pekerjaan atau bencana alam.

Perpaduan rakyat menggerakkan perubahan

Perjuangan hak ekonomi Sabah memerlukan penyertaan masyarakat yang luas. Semua komuniti, termasuk Bumiputera, masyarakat Cina, India, pendatang yang sah serta penduduk pelbagai agama dan daerah, berkongsi kepentingan dalam membina ekonomi yang stabil dan saksama.

Kesedaran politik perlu diterjemahkan melalui penglibatan awam yang berterusan. Rakyat harus berani menilai dasar, menuntut laporan prestasi, menyertai perbincangan tempatan dan memilih wakil yang benar-benar mempertahankan kepentingan Sabah.

Parti Solidariti Tanah Airku menyeru rakyat untuk berdiri bersama dalam memperjuangkan pembahagian hasil yang adil, pembangunan seimbang dan kuasa membuat keputusan yang lebih dekat dengan masyarakat. Sokong usaha memperkukuh hak Sabah, sebarkan kesedaran tentang isu ekonomi negeri dan libatkan diri dalam proses demokrasi demi masa depan yang lebih bermaruah.